I LIKE PHOTO Group main focus is a Fashion & Commercial photography. Young agency, based in Warsaw, consists of highly experienced Polish photographers and designers in order to make things different and unusual.
Ladies & Gentlemen, let us introduce you I LIKE PHOTO Group.

W. www.ilike-photo.com

E. business@ilike-photo.com

Twitter. twitter.com/ILikePhotoGroup

Golden Line. goldenline.pl/grupa/i-like-photo-group

Issuu. issuu.com/i-like-photo-group/docs/fashionportfolio

issuu.com/i-like-photo-group/docs/motoportfolio

BECOME OUR FAN on Facebook!

więcej zdjęć na TUTAJ i na fotografiakomercyjna.pl

roninsnowboards reklamują się w altusie. jeżeli idziesz dzisiaj do kina, wpadnij do chłopaków przybić 5. możesz przy okazji obejrzeć moje zdjęcia w dużym formacie i mi potem przybić 5. 5!

WIEM ze nie ma synchronizacji, ale ten kawalek MUSIAŁ się tu dziś znaleźć YO!

We wtorek 27 października, konferencją pod tytułem: “Podmiotowośc w polityce” zainaugurował swą pracę Śląski Klub Teologii Politycznej. Pierwsze spotkanie Rocznika odbyło się w Uniwersytecie Śląskim na Wydziale Nauk Społecznych. W spotkaniu wzięli udział Jerzy Buzek, Piotr Dardziński, Ludwik Dorn oraz Andrzej Kiepas. Dyskusję prowadził Dariusz Karłowicz.

Mury uczelni wypełniło wielu gości spoza kręgów akademickich, tłumy obecne w Auli im. Kazimierza Popiołka miały możliwość wysłuchania stanowisk wypływających z różnych doświadczeń i areopagów życia publicznego.

kontakt z Śląskim Klubem Teologii Politycznej

Tomasz Kempski

tomasz.kempski@teologiapolityczna.pl

W NAJBLIŻSZY WTOREK (27.10.2009) na Wydziale Nauk Społecznych UŚ odbędzie się konferencja pt. “Podmiotowość w polityce”. Najważniejszym gościem na niej będzie Przewodniczący Parlamentu Europejskiego, Jerzy Buzek, obecnie najbardziej wpływowy polski polityk. Temat, w obliczu podpisania przez naszego Prezydenta Traktatu Lizbońskiego, jeszcze zyskał na aktualności.  Wpadnijcie!

PS. Special thanks to Tomasz Kempski, który osobiście musiał zapukać do 1000 drzwi, żeby obecność Szefa PE była możliwa.

Na pewno każdy z was choć w zyciu chciał zrobic cos takiego…

a tu calkiem ciekawa inicjatywa miejska (z pozdrami dla Efsona AKA Neochwasta!):

a na koniec cos bardziej kosmicznego niz Dystrict 9: (ktory btw poleca Asia, donna al volante;]):

Mam świadomość, że postem tym mogę sobie narobić przypału, ale skoro mam na dysku takie zdjęcia, to byłoby wielką stratą dla ludzkości nie podzielić się nimi. Zawczasu proszę wszystkich bezpośrednio i pośrednio zainteresowanych o wyrozumiałość, gdyż żadne ze zdjęć, które znajdziecie poniżej nie było dodane ze złośliwości, czy też innych niskich pobudek.

Podróż w przeszłość najlepiej zacząć od lekcji WF-u, czyli ulubionych zajęć każdego  studenta. Cóż to była za frajda spotykać się w piątkowe poranki w mikrosali przy ul. Jagiellońskiej, gdzie człowiek ledwo zdazyl pilkę kopnąć 3 razy, a już wchodziła następna drużyna, a zaraz potem zajęcia chyliły się ku zachodowi… Na szczescie juz kwadrans pozniej ladowala meska brac w pustej jeszcze o tej porze Hipnozie i dawAj po pierogi. Tylko Kempol KRK szukał na mapie i wiecznie się urywał.

Kolejne słodkie momenty przezywało się w nomen omen słodkim paragrafie. Pani Maja serwowała kawę na studencką ławę, a Filip lubił z ludzmi gawę (dzić). Świat był piękny – mielismy swiezutki budynek, oddany tuz przed naszą inauguracją – to dla wszystkich urodzonych jeszcze za PRL-u było cos niesamowitego! Do tej pory całe zycie natrafialismy wyłącznie na budynki stare i bardzo stare, wiec zielone UFO było czyms kosmicznym! (jak na UFO przystało). Za to na zajęciach…

Na zajęciach to dopiero był kosmos! Profesor z własnym laptokiem puszczający slajdy na wielki telebimie?! Takie rzeczy znalo się dotad tylko z filmów science-fiction produkcji hamerykańskiej. A tu prosze… Kosmos był tu! Bylismy jego częscią! W rozmowach ze studentami spoza WPiA, ktorzy mieli smutna przyjemnosc pobierania nauk w rzeczonych już budynach starych i bardzo starych czuło się miażdzącą przewagę. Ławnicy najczęściej są “niemi” i podatni na wpływ czynnika zawodowego.

Byli też oczywiscie profesorowie o bardziej tradycjonalistycznym podejściu, jednak nawet ci zawsze potrafili czyms zakoczyc, np znajomoscią dziesięciu językow obcych. Do tego, nim zaklejono okna naszych pięknych aul, mozna bylo podglądac każdy wyklad, a czasem nawet zrobic zdjęcie w czasie egzaminu, zeby zobaczyc jakie pytania mogą się pojawić w jego kolejnej turze – Ameryka!

Zdarzały się oczywiscie zajęcia o mniejszym ladunku emocjonalnym, ale wtedy z pomocą przychodziły pierwsze komorki obsługujące JAVĘ. Mozna bylo więc zagrać np w grę pt. “Poderwij Kasię”. O dziwo jej mistrzem była cicha i spokojna blondynka imieniem Madzia.

Egzaminy to nie byly przelewki – nie dziwi więc fakt, że w ruch wchodziły nawet 10-metrowej długości ściągi. Jakoś przecież trzeba było sobie radzić :] Każdy wie, że Polak potrafi, jednak to co potrafi Polak – student prawa – przechodzi najsmielsze wyobrazenia o… Polakach :]

A teraz już kończe, bo zaraz zaczyna sie łacina. ło ku%$%#@^!!!